PEP–Wiersma – Psychologische Expertise, Psychotherapie & Dyslexiezorg 
- samenwerken aan beter -                                                                      

Voor sommige mensen is de drempel om naar een psycholoog of een psychotherapeut te stappen nog steeds (te) hoog. Wellicht kunt u hen helpen door bondig te vertellen welke aanleiding u had om deze stap te zetten, wat u ermee bent opgeschoten, wat het onderzoek, de gesprekken of de behandeling u, uw relatie of uw kind hebben opgeleverd? Welke mogelijke consequenties heeft dit voor uw gezondheid of toekomstperspectief, of dat van uw kind, gekregen? Wat hebt u in uw behandeling, of die van uw kind, bij ons gemist of juist gewaardeerd? Kunt u aangeven waarin onze hulp en diensten zich mogelijk onderscheiden van die van anderen?

Uw spontane bijdrage wordt door ons zeer gewaardeerd. Als u uw reactie wilt voorzien van uw voornaam, leeftijd en beroep of - bij jongeren - schoolopleiding kan dit de aanspreekbaarheid vergroten.

Deze website is sinds eind 2011 'in de lucht' - ook als u al langer geleden van onze diensten gebruik hebt gemaakt wordt uw bijdrage gewaardeerd.

[PEP-Wiersma behoudt zich het recht voor reacties niet te plaatsen, in te korten of redactioneel te wijzigen waar dit de leesbaarheid ten goede komt. Desgewenst wordt uw reactie onder pseudoniem geplaatst. Op uw verzoek wordt uw reactie door ons van de website verwijderd.]

______________________________________________________________________________

- Joke (51 jr):In de AOT heb ik geleerd hoe ik me goed kan ontspannen en ben ik me bewuster van mijn houding geworden. Ik heb bijvoorbeeld mijn houding in bed veel meer kunnen verbeteren, waardoor ik beter slaap. Ik heb verschillende oefeningen geleerd, die ik toepas als ik spanning voel. Zonder AOT had ik meer last gehad van verkrampingen en spierpijn. Dat heb ik nu ook nog wel eens, maar ik kan het nu sneller opvangen. Door de oefeningen kan ik me in moeilijke situaties beter ontspannen. En daardoor kan ik ook weer redelijker denken. En dan combineer ik de oefeningen met wat ik ooit bij een fysiotherapeut heb geleerd. Voorheen was het zo dat zo gauw ik iets voelde in mijn lijf dat ik bang was dat het helemaal mis zou gaan met me – dat is nu gelukkig niet meer zo.

-----------------------------

- Harry* (52 jr.): Ik herken nu dat ik een neiging had om me steeds maar te willen bewijzen. Maar ik zoek nu naar een evenwicht tussen ‘wat verwacht men van mij’ en ‘wat kan ik leveren’. Het zelfonderzoek heeft mij hierin meer inzicht gegeven en ik heb er meer vat op gekregen. Ik kan nu beter prioriteiten stellen. Ik begin er steeds meer van te genieten, van het werk. De eerste twee weken was het een soort rollenpatroon wat betreft de interactie met de leerlingen, nadien kon ik er meer van genieten. Eerst was het enkel: school, school, school, maar de bel is doorgeprikt, de waas is weg en ik kan nu door de ZKM beter prioriteiten stellen. Twee jaar geleden had ik mij niet gerealiseerd – wat ik nu wel doe – dat ik mij in de klas minder automatisch voor 110 % moet inzetten, maar voor 80 – 100 %.
*(pseudoniem.)

-----------------------------

- Hallo. Hier even een berichtje zoals afgesproken over hoe het nu met Agaath* gaat. Agaath doet het goed op school en heeft dus heel veel baat bij de medicatie. Ze is van 8 onvoldoendes (waarvan ook 3en en 4en) naar nu nog 1 onvoldoende gegaan. De rest voldoende waarvan de meeste hele dikke zessen zijn. Ze vindt het nu leuk als de leerkracht met cijfers komt. We zijn super trots op Agaath. Ze zit lekker in haar vel, is vrolijk en heeft veel vriendinnen. We zijn blij dat we uiteindelijk toch voor de medicatie gekozen hebben, bedankt nog hiervoor. Tot x mei. Met vriendelijke groet Familie De Groot* .
*(pseudoniem, 13 jaar, brugklas HAVO/VWO.)

-----------------------------